presented by CyNG 0036 + presented by Dr Kudlatz + CyNG 0036 by Dr Kudlatz WebFile by Dr Kudlatz & Style + copyright by CUKT Archive.       DEKLARACJA     Kultura techniczna to całokształt dorobku ludzi i maszyn, gromadzony utrwalany i stale wzbogacany; poziom rozwoju społeczeństw, zespołów, egzemplarzy w danej epoce, uwarunkowany stopniem opanowania czynnika ludzkiego, stanem wiedzy i twórczości oraz stopniem zaawansowania form współżycia maszyn i ludzi.     Cechy kultury technicznej to: obiektywność, profesjonalizm standaryzacja, pomiar, postęp     W kulturze, w której maszyna z jej bezosobowymi i nieskończenie powtarzalnymi operacjami, jest metaforą kontrolującą i gdzie uważa się ją za narzędzie postępu, subiektywność staje się czymś zasadniczo nieakceptowalnym.     Kultura techniczna funkcjonuje na poziomie matematyki i opiera się na fakcie przekładalności wszystkiego na cyfry.     Ekstremalny subiektywizm rodzi potrzebę stworzenia obiektywności jako fikcji.     Matematyzacja rzeczywistości polega na zamianie faktów na dane statystyczne, a problemów na równania.     Obiektywność tłumaczy fikcyjność faktów.     Kultura techniczna to system przepływu informacji.     Napędem kultury technicznej jest ekonomia.     Maszyny eliminują złożoność wątpliwości i dwuznaczności. Pracują szybko, są zestandaryzowane i dostarczają nam liczb, które można zobaczyć i którymi można się posłużyć w rachunkach. Mówią nam, że 136 punktów oznacza więcej rozumu niż 104 punkty.     Kultura techniczna jest kulturą masową.     Dokumenty tworzą fikcyjną obiektywność.     Najbardziej skuteczną ekonomią jest patrzenie na ludzi jak na rynki zbytu.     Najpopularniejszą i najskuteczniejszą nauką jest statystyka.     Sztuka kultury technicznej to manipulacja informacją.     To czego nie można zmierzyć nie istnieje albo nie ma wartości.     Nie ma takiego aspektu stosunków między ludźmi, który nie uległby technicyzacji i co za tym idzie, nie został poddany kontroli specjalistów.     Wyznacznikiem dzieła kultury technicznej jest stopień niezbędności prądu potrzebnego do jego produkcji.     Kult techniki to przejaw braku kultury technicznej.     Nie ma awangardy kultury technicznej, nie ma klasyki, sztuki niskiej czy wysokiej, elitarnej czy popularnej. Jedynym kryterium jest szybkość i zasięg oddziaływania - skuteczność na cyberynku.     Kultura techniczna to system kontroli informacji.     Podstawą władzy jest jak najsprawniejsze tworzenie i dystrybucja informacji.     Tajność wzmacnia informacje.     Niekontrolowana informacja może być zabójcza.     Technologia skraca informacje.     W kulturze technicznej dostępne teorie nie zajmują się sprawą przyjęcia lub odrzucenia jakiejś informacji ze względów moralnych.     Wydajność, korzyść i postęp gospodarczy zastępują moralność.     Informacja to rzecz, którą można kupić i sprzedać, niezależnie od jej zastosowania albo znaczenia.     To czy informacja posiada znaczenie, nie ma żadnego znaczenia.     Znaczenia informacjom nadają instytucje: szkoły, rodziny, sądy, urzędy, religie, państwo.     Sztuka kultury technicznej to projekcja świadomości na wszechzmysłową halucynację Matrycy.     Potężne i skomplikowane organizacje w równym stopniu co maszyny stanowią widoczny przejaw zaawansowanej technologii.     Centralny Urząd Kultury Technicznej to skoordynowana seria technik służąca do redukcji informacji wymagających przetworzenia.     W dążeniu do jak najbardziej racjonalnego wykorzystania informacji CUKT ignoruje wszelkie informacje i idee, które nie zwiększają wydajności.     Urzędnicy CUKTu rozważają skutki decyzji jedynie w tym zakresie w jakim wpływają one na wydajność działań urzędu i nie biorą odpowiedzialności za konsekwencje natury ludzkiej.